‘In die strenge winter van…..’ en dan volgde er een jaartal: als mijn vader op zijn praatstoel zat en wilde vertellen dat iets héél lang geleden was. Zo voelt het voor mij nu ook even: ik heb niet onmiddellijk paraat in welk jaar het was dat ik in Rotterdam, ietwat verontwaardigd, naar het kantoor van Poetry International fietste omdat ik me opeens realiseerde dat er nooit Indiase dichters op het jaarlijks program stonden. Dáár moest verandering in komen, vond ik.

Dat vond de organisatie gelukkig ook. “Maar we kennen helemaal geen Indiase dichters”, zei de één. “Of alleen via vertaling in het Engels”. “En we hebben geen toegang tot Indiase uitgevers of literaire tijdschriften” zei de ander. “MIsschien wil jij wel onze ambassadeur zijn in India?”

Dat wilde ik nou toevallig precies. Ik woonde toen in India (vanwege promotie-onderzoek)en was alleen in de zomervakantie in Nederland. Op al mijn bezoekjes aan bibliotheken in Delhi dat jaar, had ik kennisgemaakt met de redacteur van een literair tijdschrift. …