In 2005 promoveerde ik in India op een grensgebied van Indiase poëzie en filosofie. Bijna een ‘guilty pleasure’ want met wie praat je over zoiets, behalve met een handjevol (een piepklein handjevol) mede-nerds? Met Vivek!

Tien jaar na het promotietraject, in 2015, vroeg Vivek -een Indiase vriend die in Nederland woont- wat ik nou toch eigenlijk allemaal had uitgespookt aan de Jawaharlal Nehru University in Delhi. Die vraag leidde tot een conversatie. En tot een correspondentie, die zich deels via Facebook berichten afspeelde en waar uiteindelijk een iets groter handjevol wereldwijde mede-nerds zich mee ‘bemoeiden.

Door werkzaamheden, het grootbrengen van kinderen, de noodzaak de huur te betalen en al die heerlijk gewone dingen, stond de correspondentie op een gegeven moment stil. Maar ik heb ‘m nog. En ik wilde er altijd nog iets mee doen. Delen? Er een boekje van maken?

Ik ga de komende dagen al die tekstjes uit die tijd nog eens fijn teruglezen. Kijken hoe ik er nu tegenover sta. En als er iets bij zit om hier te delen, al dan niet geredigeerd, dan doe ik dat! Misschien is het ook leuk eens wat columns op te snorren die ik schreef over de culturele aspecten van het zakendoen in India, of de lezingen die ik gaf over Bollywood films. Een archiefkast vol inmiddels. Ik raak weer helemaal enthousiast daar eens in te duiken!

U hoort van mij! (In het Engels dus her en der – vanwege die internationale nerds destijds-maar dat is toch no problem?) Tot snel!

Annette